مشکل کرمانی ها بیشتر از دانش از لهجه است !

کرمان بهشت غریبگان است ...! چیزی فراتر از میهمان نوازی ! میهمان نوازی را در این دیار تعریف جدیدی ساخته اند یعنی خود کوچک کردن در برابر غریبگان یا همان میهمانان ...! اگر سفره ای پهن شود در این شهر به رسم ادب جای میزبان را در بالای سفره به میهمان نمی دهیم بلکه خود را آنقدر کوچک می کنیم که همیشه پشت میهمان بنشینیم. شاید شرم داریم از اینکه در چشم او نگاه کنیم و از اینکه حتی با اوهمسفره شده ایم حتی در خانه پدری ! مشکل از کمبود ما نیست چرا که اگر کمبودی باشد فقط برای خودمان است .این یک چرخه قدیمی در این شهر شده است که اگر برای خودت خرج کردی بی انصافی کرده ای اما اگر برای دیگران حتی فراتر از جیبت کیسه را شل کردی عزت می یابی! و این همان حس میهمان دوستی که چه عرض شود حس خود کم بینی جماعت همشهری است.